Tuinvriendennieuws december 2016

Opeens zijn we alweer aan het einde van het jaar ... de tijd gaat snel. We hebben zelfs al echte winterse dagen gehad, heerlijk fris en zonnig. In de terugblik kun je zien hoe het deze herfst in de Naturentuin was. We kijken tevreden terug op een mooi jaar. Het volgende zal staan in het teken van het 5 jarig bestaan! We hopen jullie dan ook weer te ontmoeten.

Hartelijk dank aan iedereen die dit jaar meehielp er iets moois van te maken op alle gebied: Mario, Joop, Fannie, An, Toon, Jettie, Monique, Francis, Mirjam, Bart, Stan, Ruud, Rie-anne, Myriam, José, Ireen, Ronny, Jip, Pelle, Wilfred, Marjo, Sjef, Piet, Theo en Ger

Deze herfst in de Naturentuin

In de herfstmaanden voltrekt zich altijd de grootste metamorfose in de tuin. Van een uitbundige rijkdom aan kleuren en vormen naar een soberheid van skeletten in zwart-grijs-bruin. Ieder moment met zijn eigen schoonheid. Deze nazomer zullen we ons herinneren als er een van grote warmte en vooral droogte, weken zelfs maanden. Dan ervaar je de kracht van een ecologische tuin! Met de planten op de juiste plek en de wortels diep gegroeid hebben we ook nu geen water gegoten en toch is alles overeind gebleven. Al hadden ze het wel zwaar en was het fruit bijvoorbeeld een maand eerder rijp. Maar de tomaten hebben daardoor ook lekker lang vrucht gedragen. En we hadden een paar reuzenwortels en –bieten … nog nooit vertoond! Twee keer is er een regendagje tussendoor geweest en ook de mist op zeker moment was erg welkom. Elk najaar zijn bezoekers verrast van de langdurige kleuren, zelfs nog in november. 11 Oktober was de eerste (lichte) vorst, dan wordt het al een stukje minder en stapsgewijs takelt de tuin dan af.

In september hadden we een drukbezochte Nazomertuindag en ook de andere activiteiten zoals de fotografie-, zang- , ontspannings- en insectenochtenden waren geslaagd. Na deze publieksdagen zijn we op verschillende plekken aan een grote schoonmaak begonnen. De rand rond de bijenberg is voor de helft ingezaaid met granen en op de andere helft is er een uitbreiding van de prairietuin gekomen. Heel leuk om dit in het voorjaar te zien uitkomen. Op de bijenberg zijn grote groepen herfstasters weggehaald en daardoor kon er met andere soorten aangevuld worden om de diversiteit op die plek te vergroten. In de rozentuin is een woekerroosje weggehaald, wat veel ruimte gaf en daar komen nu meer laagblijvende planten. In de bloementuin is opnieuw een begin gemaakt maar dat wordt toch weer een voorjaarsproject… Wel zijn er op allerlei plaatsen nieuwe bollen geplant zodat we in het voorjaar extra kleur en bijenvoedsel hebben. In het gras komen in het voorjaar krokussen op…vrolijk!

Ook is er een nieuwe pergola bijgekomen om de druif overheen te laten groeien die nu metershoog in de pruimenboom geklommen was. Wel mooi maar onpraktisch. Ik ben ook heel blij met de nieuwe naambordjes voor de stekkenbedjes, hartelijk dank aan Wassenberg Zonwering!

En zo kwam de winter dichterbij. Al diverse koude nachten en dagen gehad en de planten trekken zich terug in de grond. Bijzonder was het boompje vol met knalgroene winterappels, ze bleven hangen ondanks kou en storm! Ondertussen is er ook weer een nieuwe vaste vrijwilliger bijgekomen: welkom aan Monique met haar hond Romke (een speciale konijnenvrijwilliger, hoop ik ;) 2 December hadden we de afsluiting met de vrijdagvrijwilligers met voor iedereen een vogelbadje, welverdiend! Net als vorig jaar konden we gewoon in de zon zitten met de koffie.

Alle tafels, banken, beugels e.d. zijn opgeborgen en de tuin ligt er rustig bij. Tijd voor uitrusten en bijtanken en dan ook weer de voorbereiding voor het nieuwe seizoen…